Organizacje partnerskie:
Partner organisation logos
Program finansowany dotacją edukacyjną od firmy RB Pharmaceuticals Ltd, spółka zależna Indivior PLC

Historia Deniz

Deniz’s video story of heroin survival

„Nigdy nie sądziłam, że kiedykolwiek będę brać środki odurzające”, wyjaśnia Deniz. Nawet kiedy już zaczęła, nie wzbudziło to w niej obaw: „Zawsze bardzo sobie ufałam, nigdy nie myślałam, że się uzależnię”. W miarę jak jej uzależnienie rosło, dotarło do niej, że „z czasem dochodzisz do momentu, w którym stajesz się kimś, kim nie chcesz być”.

Wkrótce było jeszcze gorzej: „Rzuciłam szkołę, przestałam widywać rodziców, zerwałam kontakty z moimi starymi, nieuzależnionymi znajomymi”. Deniz wiele razy próbowała sama przestać brać, jednak „nie mogłam znaleźć wyjścia ze swojej sytuacji”. Im więcej razy ponosiła porażkę, tym bardziej była zdesperowana. W końcu zaczęła myśleć, że „nigdy nie uda się mi rzucić tego nałogu” i że „wkrótce nadejdzie koniec”.

Deniz znów wprowadziła się do rodziców, a wszystko zmieniło się, kiedy jej mama „przypadkowo znalazła ukrytą przeze mnie heroinę”. Deniz trafiła do szpitala, gdzie poznała kogoś, kto przeszedł to samo, co ona. Wywarło to na nią ogromny wpływ: „rozmowa z kimś, kto naprawdę cię rozumie, kto przeżył to samo, co ty, może pomóc bardziej niż najlepszy lek”.

Po opuszczeniu szpitala Deniz nadal szukała wsparcia u osób, które miały za sobą podobne doświadczenia. „Udział w sesjach grupowych bardzo mi pomógł”, aż w końcu „nauczyłam się być ze sobą szczera i dowiedziałam się, czego naprawdę chcę”. Dodaje, że pokonanie nałogu było trudną walką, jednak namawia ludzi, aby pamiętali, że „nie można oczekiwać uleczenia w kilka dni, tak jak w kilka dni nie zostaje się narkomanem”.

Jeśli chcesz podzielić się historią Deniz, możesz przesłać ją w wiadomości e-mail, wydrukować lub dodać odnośnik na Facebooku i Twitterze.